Ren Geyiklerinin Özellikleri

Ren Geyiklerinin Özellikleri

Ren Geyiklerinin Özellikleri
Günümüzde yaklaşık 24 alt türü bulunan Ren geyikleri, Asya ve Avrupa’nın kuzey bölgeleri, Grönland, Kuzey Amerika, Labrador ve Alaska’nın dağlarında yaşar. Avrupa’da ise Norveç, İzlanda, İsveç’in kuzey bölgeleri, Finlandiya, Rusya’nın Avrupa bölümünde görülür. Norveç’te yaşayanlar nadir bulunan türlerdir.
Ren geyiği boynuzları her yıl kadife adı verilen yumuşak bir deri katmanının altında büyür Yukarıdaki ren geyiğinin boynuzlarından biri üzerindeki kadife katmanı kalkmak üzere

Ren geyiklerinin burunlarının içinde bulunan özel kemikler yüzey alanını oldukça artırır Soluk alınırken gelen soğuk hava ciğerlere girmeden önce hayvanın vücut sıcaklığı ile ısınır, soluk verilirken çıkan havadan da su yoğunlaşarak burunda kalır ve içeri giren havayı nemlendirmek için kullanılır, aynı zamanda büyük olasılıkla mukus dokudan emilerek kana geçer

Ren geyiklerinin toynakları mevsime uygun olacak şekilde değişir Yazları, tundra yumuşak ve nemli iken toynakların altı süngerimsi bir yapı kazanarak ek bir çekiş gücü sağlar Kışları ise toynakların altı büzülerek sıkışır ve toynakların sert olan uçları buzu keserek hayvanın kaymasını engeller
Ren Geyiklerinin Özellikleri
Ren geyiğinin iki katmanlı bir kürkü vardır Altta yoğun, yüne benzer bir katman bulunur ve bunun üzerinde de daha uzun içi boş ve hava dolu kıllar vardır Ren geyiği oldukça kolay ve hızlı yüzer Göç eden sürüler geniş bir gölü ya da akarsuyu yüzerek geçmekten kaçınmaz
Fiziksel özellikler [Dişi geyiğinin ağırlığı 60 ile 170 kg arasında değişir Ren geyiğinin kimi alt türlerinde erkek dişiden çok az büyüktür, diğerlerinde ise 300 kilograma kadar varabilir Erkeğin de, dişinin de boynuzları bulunur İskandinavya ren geyiklerinde yaşlı erkeklerde boynuzlar Aralık ayında düşer Genç erkeklerde ilkbahar başında, dişilerde ise yazın boynuzlar düşer Boynuzlar genellikle aşağıda ve yukarıda olmak üzere iki ayrı öbek hâlinde çatallaşır Evcil ren geyikleri doğada serbest yaşayanlara oranla daha kısa bacaklı ve ağırdır Kuzey Amerika ren geyikleri saatte 80 km hızla koşabilir ve yılda yaklaşık 5000 km yol alabilir

Kışları genel olarak likenlerle özel olarak da ren geyiği yosunu adı verilen Cladonia rangiferina ile beslenirAynı zamanda söğüt, ve kayın yapraklarıyla birlikte sazlık ve otlarla da beslenir Ayrıca kimi durumlarda yaban sıçanı[1], alp alabalığı ve kuş yumurtaları[2] ile beslendiğine ilişkin birtakım kanıtlar bulunmaktadır

Güzel görünümlü boynuzları ile bilinen Ren geyiklerinde dişilerin boynuzları erkeklere göre daha az gelişmiştir. Boynuzları kendine has biçimde dallı ve eğridir; boynuzların ana kolları uca doğru parmak gibi dallanır. Boynuzları, yaşadıkları yere göre farklılık gösterir. Boynuzlar, “kadife” adı verilen bir deri katmanının altında büyür ve sonrasında çıkar.

Ağırlıkları 60 ile 170 kilogram arasında değişen Ren geyiklerinin erkekleri dişilere göre daha az büyüktür. İskandinavya’da yaşayan Ren geyiklerinin boynuzları bazı mevsimlerde düşer.

Rengeyikleri liken, özellikle Ren geyiği likeni ve yosunun yanı sıra tundra otlarını, cüce çalıları, söğüt ve kayın gibi orman ağaçlarının yapraklarını ve sazları yerler. Aslında otobur olan bu hayvanların aç kaldıklarında sıçan, alabalık ya da kuş yumurtası yediğine dair bazı bulgular vardır.

Sonbaharda sürüler halinde tundradan ormana göç ederler. İlkbaharda dönerler. Göç sırasında karşılarına çıkan geniş bir gölü ya da akarsuyu kolaylıkla yüzerek geçerler, Ren geyikleri iyi yüzücüdürler.İlkbaharda dönerken, dişi Ren geyikleri yavrularını yolda doğurur.
Ren Geyiklerinin Özellikleri
Vücutları iki tip tüyle kaplıdır. Alt kısım yoğun tüylerle kaplıdır, bunun üstünde ise hava dolu kıllar bulunur.

Dünyadaki Ren geyiği sayısı tam olarak bilinmemekle birlikte Alaska’da yaklaşık 1 milyon, Kanada’nın kuzeyinde de bir o kadar Ren geyiği olduğu sanılmaktadır. Avrasya’daki Ren geyiği sayısının ise yaklaşık 5 milyon civarında olduğu tahmin edilmektedir.

Finliler, Laponlar, Ostyaklar, Samoyedler, Tunguzlar, Koraklar ve Kanada Eskimoları Ren geyiğini hem binek hayvanı olarak kullanırlar hem de çekme işinde yararlanırlar.

Ren geyiklerinin en büyük düşmanları kurt, ayı sansarı, vaşak, ayı gibi hayvanlardır. Doğada karşı karşıya kaldıkları bir diğer tehdit ise çığdır. Çeşitli asalaklar ve bruselloz, kornea yangısı gibi hastalıklar Ren geyiklerini etkiler.

Doğada serbest yaşayan ren geyikleri doğdukları yer ile kışın yaşadıkları yer arasında büyük sürüler hâlinde göçeder Geniş toynakları karda ve tundrada hareket etmelerine yardım eder, yüzerken de hayvanın ilerlemesine yardımcı olur Alaska’da yaklaşık bir milyon ren geyiği yaşar, Kanada’nın kuzeyinde de benzer sayılarda ren geyiği bulunur
Avrasya’da çoğunluğu evcil olmak üzere beş milyon kadar ren geyiği olduğu tahmin edilmektedir Genetik olarak evcilleşmemiş olan ren geyikleri son olarak Norveç’in ortasında Rondane, Dovrefjell-Sunndalsfjella, Hardangervidda ve Setesdalsheiane dağlık bölgelerinde bulunur
Erkek ren geyikleri genellikle gruptan ayrılır ve yalnız dolaşır Geride kalan sürü çoğunlukla dişilerden oluşur ve anaerkil bir yapı görünür

Hastalıklar ve tehditler [Ren geyiklerinin karşı kaldığı doğal tehditler içinde çığ ile birlikte kurt, ayı sansarı, vaşak ve ayı gibi avcı hayvanlar bulunur Kaya kartalı altı aylığa kadar olan ren geyiği yavrularının ciğerlerini pençeleriyle delerek öldürür Kuzgun ise ren geyiği yavrularının gözlerini yiyerek dolaylı yoldan öldürür

Büvelek, sivrisinek, miyaz sineği, bağırsak solucanı ve tenya gibi asalaklar ile bruselloz, parmaklar arası nekrobasilloz, ve keratit (kornea yangısı) gibi hastalıklar ren geyiklerini etkiler
Doğada serbest yaşayan ren geyikleri, özellikle mayıs sonunda olan yavrulama döneminde ve bunun iki ay öncesinde insanlar tarafından verilen rahatsızlıklardan çok etkilenir Kanada’da özellikle aşırıya kaçan ağaç kesimi ren geyiklerini tehdit etmektedir Hayatta kalmak için boreal ormanlara gereksinim duyan ren geyiği buraların yokedilmesi ya da çok az korunması nedeniyle soyunun tükenmesi tehdit altına girmektedirAğaçların kesilmesi ve açılan yollar diğer geyikleri de buraya çeker ve beraberinde avcıları, kurtları ve ayıları da bölgeye getirir

Alt türler [Orman ren geyiği (R tarandus caribou), bir zamanlar Alaska’dan Newfoundland’a kadar Kuzey Amerika taygasında ve New England ile Washington kadar da güneyde bulunan bu ren geyiği türü doğal yaşam alanının güney kısmının tamamında ortadan kaybolmuş ve bulunduğu yerlerde de tehdit altında bir tür olarak görülmektedir Kanada’nın British Columbia eyaletindeki Cariboo ilinin adı bir zamanlar bu bölgede bulunan ren geyiğinin (Kuzey Amerika’da ren geyiğinin adı karibudur, (İngilizce) : Caribou) yaygın olması nedeniyle verilmiştir ancak son yüzyılda bu bölgede bir tek orman karibusu bile kalmamıştır Alberta’da Karibu Dağları’nda koruma altında bir sürü bulunmaktadır

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir