İnsan Gibi Bir Vaşak!

İnsan Gibi Defnedilmiş Bir Vaşak!

İnsan Gibi Defnedilmiş Bir Vaşak!
Yaklaşık 2000 yıl önce, bugünkü adıyla Illinois’in batısında, bir grup kızılderili ‘kutsal’ olarak gördükleri bir alana (insan için yapılmış bir cenaze tepesinin dış kenarına) yalnızca birkaç aylık ve boynunda kolyesi olan bir vaşak gömdüler. Yeni yayımlanan bir çalışmada belirtildiği üzre keşfedilen bu vaşak, ölü gömme töreni düzenlenip gömülmüş ilk hayvan ve arkeolojik kayıtlardaki tek başına gömülmüş tek vahşi kedi olma özelliği taşıyor. Araştırmacılara göre; bu bölgede yaşayan insanlar bu vaşağı evcilleştirmiş olabilirler, ayrıca bu keşif köpeklerin, kedilerin ve evcilleştirilmiş olma ihtimali olan diğer hayvanların nasıl evcilleştirildiğine de ışık tutabilir.

Arkeologlar, 1980’lerde bölgede yapılması planlanan otoyol yüzünden bu tepeleri kazmak için çok aceleci davranmışlardı. Araştırmacılar en büyük kazıyı yaptıklarında(28 metre çapında ve 2.5 metre yüksekliğinde) içinde bir bebeğin kemikleri olan merkez bir mezar etrafında dairesel şekilde gömülmüş 22 insanın mezarına ulaşmışlardı. Araştırmacılar ayrıca, kendi başına gömülmüş küçük bir hayvan da bulmuşlardı. Üzerinde kolye olarak kullanıldığının izleri bulunan deniz kabukları ve ayı dişleri boynuna yakın bölgelerde bulunmuştu. Hopewell’liler köpeklerini de gömüyorlardı fakat köpeklerini mezar tepelerine değil köylerine gömüyorlardı, bu sebeple araştırmacılar mezar tepesi yakınında gömülü hayvanın da köpekgillerden olduğu öngörüsünde bulunmuşlardı. Araştırmacılar ayrıca kemik kalıntılarını ‘puppy burial’ (yavru köpek defini) etiketiyle Springfield’daki Illinois State Museum arşivinde rafa kaldırmışlardı.
İnsan Gibi Defnedilmiş Bir Vaşak!
Vaşağın yanında bulunmuş ayı dişleri ve deniz kabukları

Onyıllar sonra, kazılarda bulunmuş köpeklerin definleriyle ilgilenen Angela Perri müzeyi gezerken bu kalıntıların bir köpeğe ait olmadığını farketti.

Kemiklerin analizlerini yapan Perri, bu kemiklerin büyük ihtimalle 4-7 ay arası bir süre yaşamış bir vaşağa ait olduğu sonucuna ulaştı. Kemikler tamdı ve herhangi bir yaralanma ya da kesik izleri yoktu. Perri’ye göre bu durum vaşağın kurban edilmediği anlamına geliyordu. Orijinal kazı fotoğraflarını da inceleyen Perri, bu vaşağın mezarına dikkatli bir şekilde yerleştirildiğini gördü. Çünkü vaşağın ayakları bir arada duruyordu ve açık bir şekilde mezara fırlatılmadığı anlaşılabiliyordu.

Vaşağın yaşı düşünüldüğünde, bu hayvanın vahşi yaşamdan alınmış olma ihtimali güçleniyor. Köylüler bu hayvanı vahşi yaşamından alıp büyütmeyi denemiş olabilirler. Perri’nin belirttiğine göre; vaşaklar şimdiki ev kedilerinin yaklaşık iki katı büyüklüğündeler ve bir parça evcilleştirilebilir olarak tanınıyorlar. Kolyenin de bulunmuş olması Perri’nin bu hayvanın sevgiyle anıldığını düşüncesini kendine göre güçlendiriyor.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir